FC BAB 3-8 FC Germinal

Coronavlaai met een trainerspetje

Februaarse regenval, maartse grillen en aprilse buien. Goed voor de plantjes en dus ook voor de grasmat. Bij dit eeuwenoud gezegde zit er toch een adertje onder het gras. Of beter gezegd, een hoop aardwormen. Om GAIA niet op ons dak te krijgen besloten we dan maar onze vriendschappelijke pot tegen FC Germinal in de zaal te laten doorgaan. 

Een vrij weekend opvullen met een el clasico, dat noem ik nu eens liefde voor het voetbal. En zeg nu zelf, in deze tijden van coronahysterie is er toch niets beter dan elkaar eens een stevige vriendschappelijke handdruk geven en eens goed in elkaars elleboog niezen. 

Het was een boeiende wedstrijd waarvan het resultaat een vertekend beeld geeft over het verloop. 3-8 eindstand. Onze doelman Wilfred heeft blijkbaar nood aan fluitende vogeltjes en buitenlucht om wakker te worden, want al snel slikten we drie tegendoelpunten. Je ziet maar, afvallen is niet altijd een voordeel. De rest van de match was hij gelukkig weer de muurvaste goalie zoals we hem kennen. 

Tweede helft herpakte FC BAB zich dan ook. Dat ging duidelijk Dyldo zijn trainerspetje te boven. Blessure voor de rest van het seizoen. Geloof het of niet, maar straks gaan we nog blij zijn als Jonasgold terug fit is. 

Dodelijke counters, conditionele overklassing en enkele paradepaardjes. Het germinale concept om FC BAB in de kakker te pakken. Toch was het snel duidelijk hoe die paradepaardjes in elkaar staken. Tja, ieder paardje hinnikt zoals het gemuild is hé. Tot tweemaal toe een panna proberen bij Bartek drukt je met de neus op de feiten. Onderscheppen en binnen meppen, astemblieft!

Onze paradepaardjes mogen dan meer op een Brabantse melkkoe lijken, ze zouden naar horen zeggen wel meekunnen in eerste provinciale. Mits verlies van 15kg. Na jaren training in het gedrag van Thibogol zou je weten dat je zo’n uitspraken beter voor jezelf houdt. 5kg extra nekvet zag je zienderogen aankomen. Desalniettemin een puike partij van onze spits, maar hoe kan het anders met zoveel vrouwelijk schoon langs de zijlijn. 

Een podiumplek dus voor FC Germinal, niet in De Soeverein maar wel in het midden van de gehuchtenzuip. Daar werd nogmaals bewezen is dat als de twee clubs hun krachten bundelen er zoveel miest wordt gemaakt dat ze het tot op Stevensvennen ruiken. Zeker Douminho die als met Man of the Match met zeven gin-tonics de kroon spant. 

Gelukkig werd op Stevensvennen de geur daags erna verdoezeld door een lekkere biefstuk op ons eetfestijn. En neen, het is nog niet over met de culinaire pret. Wegens comateus overslapen zal rattekop Cas ons op een lekker stukske Limburgse vlaai trakteren. Maar snij ze dan wel in vier stukken, want acht krijgen we nooit op.